Άδειες άνευ αποδοχών για την ανατροφή τέκνων: Να λάβουν τέλος το διοικητικό «αλαλούμ» και οι αυθαιρεσίες.

Άδειες άνευ αποδοχών για την ανατροφή τέκνων:

Να λάβουν τέλος το διοικητικό «αλαλούμ»  και οι αυθαιρεσίες.

Η άδεια άνευ αποδοχών για την ανατροφή τέκνου αποτελεί ένα κρίσιμο δικαίωμα των εκπαιδευτικών, που συνδέεται άμεσα με την προστασία της οικογένειας, τη φροντίδα του παιδιού και την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Δεν πρόκειται για «παροχή χάρης» της διοίκησης, αλλά για κατοχυρωμένο δικαίωμα που απορρέει από το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και ενισχύεται από τη νομολογία των διοικητικών δικαστηρίων. Η συγκεκριμένη άδεια χορηγείται σε μόνιμους εκπαιδευτικούς κατόπιν αίτησης, για την ανατροφή τέκνου. Πρόκειται για άδεια χωρίς αποδοχές (τους δύο πρώτους μήνες καταβάλλεται ο ελάχιστος νομοθετημένος μισθός), που δίνει τη δυνατότητα στην/στον εκπαιδευτικό να αφιερώσει χρόνο στην οικογένειά της/του.

Εδώ και καιρό παρατηρείται ένα απαράδεκτο φαινόμενο. Διαφορετικές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης εφαρμόζουν διαφορετικά το ίδιο δικαίωμα. Ορισμένες επιβάλλουν αυθαίρετα η άδεια να λήγει υποχρεωτικά στις 31 Αυγούστου,ανεξάρτητα από το πότε ζητήθηκε και ποια είναι η πραγματική ανάγκη του εκπαιδευτικού. Άλλες Διευθύνσεις εφαρμόζουν ορθά τη νομοθεσία και επιτρέπουν τη χορήγηση της άδειας με βάση την αίτηση και τις ανάγκες της/του εκπαιδευτικού,χωρίς τεχνητούς χρονικούς περιορισμούς. Αυτό το διοικητικό «μπάχαλο» δεν είναι απλώς δυσλειτουργία. Είναι κατάφωρη παραβίαση της αρχής της ισότητας και δημιουργεί εκπαιδευτικούς δύο ταχυτήτων.

Τα διοικητικά δικαστήρια έχουν ήδη τοποθετηθεί. Ενδεικτικά, πρόσφατες αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης,  επιβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει νομική βάση για τον υποχρεωτικό τερματισμό της άδειας στις 31 Αυγούστου και ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν δικαίωμα να λάβουν την άδεια με διάρκεια που ανταποκρίνεται στην αίτησή τους και στο θεσμικό πλαίσιο, χωρίς αυθαίρετους περιορισμούς της διοίκησης.

Όσοι εκπαιδευτικοί προσφεύγουν στη δικαιοσύνη, δικαιώνονται. Και εδώ προκύπτει το εύλογο ερώτημα. Γιατί να εξαναγκάζεται ένας εκπαιδευτικός να καταφύγει στα δικαστήρια για ένα αυτονόητο δικαίωμά του; Δεν μπορεί να εφαρμόζει η κάθε Διεύθυνση ό,τι θέλει! Αυτή η πρακτική δεν είναι απλώς άδικη. Είναι διοικητικά και νομικά απαράδεκτη!

Καλούμε το Υπουργείο Παιδείας να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες του και να εκδώσει άμεσα σαφή διευκρινιστική εγκύκλιο, με την οποία:

• Θα αποσαφηνίζεται ότι η άδεια άνευ αποδοχών για ανατροφή τέκνου δεν συνδέεται υποχρεωτικά με τη λήξη του σχολικού έτους (31/8).
• Θα καλούνται ρητά όλες οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης να συμμορφωθούν με τη νομολογία των διοικητικών δικαστηρίων.
• Θα διασφαλίζεται ενιαία εφαρμογή της νομοθεσίας σε όλη τη χώρα.

Την ίδια στιγμή, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τη μεγάλη αδικία σε βάρος των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, οι οποίοι δεν απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα στην ανατροφή τέκνου. Αντιμετωπίζονται ως εργαζόμενοι μειωμένων δικαιωμάτων, δεν έχουν ισότιμη πρόσβαση σε άδειες και διευκολύνσεις, ενώ καλούνται  πολλές φορές να επιλέξουν ανάμεσα στην εργασία και την οικογένεια.

Απαιτούμε:

• Την πλήρη εξίσωση δικαιωμάτων μόνιμων και αναπληρωτών.
• Καθολική προστασία της μητρότητας και της γονεϊκότητας.
• Σταθερή και αξιοπρεπή εργασία για όλους.

Ως ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δεν θα ανεχτούμε άλλο την αυθαιρεσία. Δεν θα επιτρέψουμε την καταστρατήγηση δικαιωμάτων. Η άδεια ανατροφής τέκνου είναι δικαίωμα και όχι προνόμιο. Τα δικαιώματα δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να δώσουν άμεσα λύση.

Δημοκρατική Συνεργασία

Εκπαιδευτικών Π.Ε.

Καμία ανοχή στη βία. Ασφαλή σχολεία για μαθητές και εκπαιδευτικούς

Καμία ανοχή στη βία.

Ασφαλή σχολεία για μαθητές και εκπαιδευτικούς

Ολοένα και συχνότερα γινόμαστε μάρτυρες περιστατικών βίας και απειλών μέσα στον χώρο του σχολείου. Εκπαιδευτικοί σε όλη τη Χώρα αντιμετωπίζουν λεκτικές επιθέσεις, εκφοβισμό, απαξίωση του έργου τους, ακόμη και σωματική βία. Το σχολείο, που οφείλει να αποτελεί χώρο μάθησης, ασφάλειας και δημοκρατικού διαλόγου, μετατρέπεται σε πεδίο έντασης και ανασφάλειας.

Η πρόσφατη τραγική είδηση για τον θάνατο της καθηγήτριας στη Θεσσαλονίκη, η οποία συγκλόνισε την εκπαιδευτική κοινότητα, μας υπενθυμίζει με τον πιο οδυνηρό τρόπο ότι η πίεση, η βία και η εγκατάλειψη των εκπαιδευτικών από την πολιτεία έχουν πραγματικές και δραματικές συνέπειες. Δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τέτοια γεγονότα ως μεμονωμένα περιστατικά. Είναι αποτέλεσμα μιας βαθύτερης κρίσης στο σχολικό περιβάλλον.

Οι εκπαιδευτικοί καθημερινά καλούνται να διαχειριστούν όχι μόνο τη μαθησιακή διαδικασία αλλά και σύνθετα κοινωνικά προβλήματα, χωρίς επαρκή υποστήριξη, χωρίς τα αναγκαία εργαλεία και συχνά χωρίς την απαιτούμενη θεσμική προστασία.

Ως εκπαιδευτικοί δηλώνουμε ξεκάθαρα: Η βία στο σχολείο δεν είναι αποδεκτή και δεν μπορεί να θεωρείται «μέρος της δουλειάς». Απαιτούμε άμεσα μέτρα για την προστασία της εκπαιδευτικής κοινότητας και τη δημιουργία ενός ασφαλούς σχολικού περιβάλλοντος. Διεκδικούμε:

• Θεσμική προστασία των εκπαιδευτικώνμε σαφές νομικό πλαίσιο για περιστατικά βίας, απειλών και παρενόχλησης.
• Νομικό συμπαραστάτη του εκπαιδευτικού σε κάθε διεύθυνση πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης της Χώρας
• Μόνιμη παρουσία ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε όλα τα σχολεία, ώστε να αντιμετωπίζονται έγκαιρα φαινόμενα επιθετικότητας και κρίσεων.
• Συστηματικά προγράμματα πρόληψης της σχολικής βίαςκαι καλλιέργειας κουλτούρας σεβασμού, συνεργασίας και δημοκρατίας.
• Επιμόρφωση των εκπαιδευτικώνστη διαχείριση κρίσεων και συγκρούσεων μέσα στη σχολική τάξη.
• Ενίσχυση της συνεργασίας σχολείου, οικογένειας, κοινωνικών υπηρεσιών, ώστε τα προβλήματα να αντιμετωπίζονται συλλογικά και όχι αποσπασματικά.
• Μείωση του αριθμού μαθητών ανά τάξηκαι βελτίωση των συνθηκών εργασίας στα σχολεία.
• Δημιουργία σαφών πρωτοκόλλων διαχείρισης περιστατικών βίαςώστε κανένας εκπαιδευτικός να μη μένει μόνος απέναντι σε τέτοιες καταστάσεις.

Το σχολείο πρέπει να είναι χώρος παιδείας, ασφάλειας και αμοιβαίου σεβασμού.
Η προστασία των εκπαιδευτικών δεν είναι μόνο ζήτημα εργασιακών δικαιωμάτων, είναι προϋπόθεση για τη λειτουργία ενός δημοκρατικού και ανθρώπινου σχολείου.

Καλούμε την κοινωνία να σταθεί δίπλα στους εκπαιδευτικούς. Καλούμε το υπουργείο Παιδείας να αναλάβει άμεσα τις ευθύνες του. Δεν αρκούν τα εύκολα λόγια στήριξης, τα οποία λέγονται μόνο για επικοινωνιακούς λόγους. Χρειάζονται έργα, τα οποία μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν.

Δημοκρατική Συνεργασία

Εκπαιδευτικών Π.Ε.

4ο Συνέδριο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

4ο Συνέδριο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ 

Κυριακή 15 Μαρτίου 2026, 

Η Ελλάδα πρέπει να είναι παράγοντας σταθερότητας και προσηλωμένη στη διεθνή νομιμότητα. Καμία εμπλοκή της Χώρας μας στις πολεμικές επιχειρήσεις.

Η Ελλάδα πρέπει να είναι παράγοντας σταθερότητας και προσηλωμένη στη διεθνή νομιμότητα.

Καμία εμπλοκή της Χώρας μας στις πολεμικές επιχειρήσεις.

Η κλιμάκωση της κατάστασης στη Μέση Ανατολή προκαλεί παγκόσμια ανησυχία μπροστά στο ενδεχόμενο περιφερειακής ανάφλεξης.

Το βάρβαρο θεοκρατικό καθεστώς των μουλάδων του Ιράν, έχει επί πολλές δεκαετίες αποτελέσει σοβαρή εστία κινδύνων για την ευρύτερη περιοχή, ενώ έχει διαχρονικά και συστηματικά καταπιέσει τον ιρανικό λαό, παραβιάζοντας θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες. Όμως η αντιμετώπισή του δεν μπορεί να γίνεται με λύσεις που βρίσκονται εκτός διεθνούς δικαίου, με επιχειρήσεις που δεν έχουν τη νομιμοποίηση του ΟΗΕ και της διεθνούς κοινότητας. 

Η «προληπτική» επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν συνιστά σαφέστατη παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Η κλιμάκωση των εκατέρωθεν επιθέσεων επιτείνει τον κίνδυνο για την περιφερειακή ασφάλεια και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, χωρίς να υπάρχει μια ξεκάθαρη στρατηγική εξόδου από την κρίση, τόσο σε επιχειρησιακό όσο και σε πολιτικό επίπεδο.

Η διπλωματία ήταν και παραμένει η μόνη οδός για την ειρήνη, τη σταθερότητα, την πυρηνική ασφάλεια και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν και την ευρύτερη περιοχή. Η διεθνής κοινότητα οφείλει να αναλάβει στέρεες και αποτελεσματικές πρωτοβουλίες για την άμεση ειρήνευση και σταθεροποίηση, καθώς και την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για τον έλεγχο και τον περιορισμό των πυρηνικών προγραμμάτων της Τεχεράνης.

Η νέα πολεμική σύρραξη στη Μέση Ανατολή αναδεικνύει, για μια ακόμα φορά, την ανάγκη για συνεκτική κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για μια ενιαία ευρωπαϊκή προσέγγιση και απάντηση στις διεθνείς προκλήσεις.

Η Ελλάδα, ως κράτος - μέλος Ε.Ε. και μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας ΟΗΕ, οφείλει να μείνει σταθερά προσηλωμένη στο διεθνές δίκαιο, στηρίζοντας έμπρακτα κάθε πρωτοβουλία για την ειρηνική επίλυση των διαφορών με διπλωματικά μέσα.

Η στρατιωτική παρουσία της Χώρας μας στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να αποσκοπεί μόνο στην υποστήριξη του Κυπριακού Ελληνισμού και όχι στην εμπλοκή της Ελλάδας σε πολεμικές επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή. Αυτό σημαίνει επίσης ότι δεν πρέπει να ξεκινάει καμία πολεμική επιχείρηση από τις βάσεις, που βρίσκονται στην Ελλάδα.

Ο μόνος δρόμος για την αποκλιμάκωση είναι η διπλωματία και ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου.

Δημοκρατική Συνεργασία

Εκπαιδευτικών Π.Ε.