Άμεση ανάγκη θεσμοθέτησης Νομικού Συμπαραστάτη. Δεν είναι προνόμιο, είναι βασικό εργαλείο προστασίας της εκπαιδευτικής διαδικασίας και του εκπαιδευτικού.

Άμεση ανάγκη θεσμοθέτησης Νομικού Συμπαραστάτη.

Δεν είναι προνόμιο, είναι βασικό εργαλείο προστασίας της εκπαιδευτικής διαδικασίας και του εκπαιδευτικού.

Η εκπαίδευση σήμερα λειτουργεί μέσα σε ένα περιβάλλον αυξημένης πολυπλοκότητας και έντασης. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται καθημερινά να διαχειριστούν όχι μόνο τις παιδαγωγικές τους υποχρεώσεις, αλλά και ένα πλήθος κοινωνικών, ψυχολογικών και διοικητικών ζητημάτων που υπερβαίνουν τον παραδοσιακό τους ρόλο. Η εμπειρία της πανδημίας, οι συνέπειες των πολέμων και των προσφυγικών ροών, η αύξηση της κοινωνικής ανασφάλειας, τα φαινόμενα σχολικής βίας και εκφοβισμού, καθώς και η συχνά τεταμένη σχέση με γονείς και κηδεμόνες, δημιουργούν ένα ιδιαίτερα απαιτητικό και ευάλωτο εργασιακό περιβάλλον.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, ο εκπαιδευτικός βρίσκεται ολοένα και συχνότερα εκτεθειμένος σε καταγγελίες, παρεξηγήσεις, πιέσεις και νομικές αμφισβητήσεις για ζητήματα που προκύπτουν κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Από τη διαχείριση περιστατικών βίας μέχρι την εφαρμογή παιδαγωγικών αποφάσεων και τη συνεργασία με οικογένειες μαθητών, κάθε ενέργεια μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο διοικητικού ή ακόμη και νομικού ελέγχου. Η έλλειψη θεσμικής νομικής κάλυψης αφήνει τον εκπαιδευτικό εκτεθειμένο και εντείνει το αίσθημα ανασφάλειας στο σχολικό περιβάλλον.

Για τον λόγο αυτό είναι επιτακτική η ανάγκη ύπαρξης θεσμοθετημένου νομικού συμπαραστάτη του εκπαιδευτικού ο οποίοςθα παρέχει άμεση νομική υποστήριξη, συμβουλευτική καθοδήγηση και εκπροσώπηση σε περιπτώσεις διαφορών ή καταγγελιών που σχετίζονται με την άσκηση των υπηρεσιακών καθηκόντων. Η παρουσία νομικού συμπαραστάτη δεν προστατεύει μόνο τον εκπαιδευτικό, αλλά ενισχύει τη διαφάνεια, την ασφάλεια και τη σωστή λειτουργία της σχολικής μονάδας συνολικά.

Η θεσμική θωράκιση των εκπαιδευτικών αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για να μπορούν να ασκούν απρόσκοπτα το παιδαγωγικό τους έργο. Σε μια κοινωνία που δοκιμάζεται από κρίσεις, εντάσεις και μεταβαλλόμενες κοινωνικές σχέσεις, το σχολείο χρειάζεται εκπαιδευτικούς που αισθάνονται ασφαλείς και υποστηριζόμενοι. Η κατοχύρωση νομικού συμπαραστάτη δεν είναι προνόμιο, αλλά βασικό εργαλείο προστασίας της εκπαιδευτικής διαδικασίας και της δημόσιας εκπαίδευσης.

Η Πολιτεία οφείλει να προχωρήσει άμεσα στη θεσμοθέτηση, σε κάθε Διεύθυνση εκπαίδευσης, μόνιμης και δωρεάν νομικής υποστήριξης για όλους τους εκπαιδευτικούς.Η ενίσχυση αυτή θα συμβάλει στη μείωση των εντάσεων, στην ορθολογική διαχείριση κρίσεων και στην αποκατάσταση του αισθήματος δικαίου και ασφάλειας στο σχολικό περιβάλλον.

Το υπουργείο Παιδείας ενώ σε επίπεδο ρητορικής αναγνωρίζει την αναγκαιότητα θεσμοθέτησης νομικού συμπαραστάτη των εκπαιδευτικών, στην πράξη δεν έχει κάνει και σε αυτόν το τομέα απολύτως τίποτα. Όλα μένουν στις προθέσεις και στην έκφραση βούλησης. Η πολιτική όμως όπως και οι πολιτικοί, κρίνονται από τις πράξεις και στην πράξη το έργο της κυβέρνησης και σε αυτό το πεδίο είναι μηδενικό.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης απαιτεί από την κυβέρνηση να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Ο εκπαιδευτικός δεν μπορεί και δεν πρέπει να στέκεται μόνος απέναντι στις προκλήσεις της εποχής. Η νομική του προστασία αποτελεί επένδυση στη σταθερότητα, την ποιότητα και το μέλλον της εκπαίδευσης.

Δημοκρατική Συνεργασία

Εκπαιδευτικών Π.Ε.

Η Ελλάδα πρωταθλήτρια στις ανισότητες παρά τις κυβερνητικές υποσχέσεις. Το κόστος ζωής καλπάζει. Οι εργαζόμενοι αδυνατούν να καλύψουν βασικές τους ανάγκες.

Η Ελλάδα πρωταθλήτρια στις ανισότητες παρά τις κυβερνητικές υποσχέσεις.

Το κόστος ζωής καλπάζει. Οι εργαζόμενοι αδυνατούν να καλύψουν βασικές τους ανάγκες.

Η σημερινή πραγματικότητα στην Ελλάδα σκιαγραφεί μια κοινωνία δύο ταχυτήτων, όπου η ευημερία των αριθμών που επικαλείται η κυβέρνηση αδυνατεί να συναντήσει την καθημερινότητα των πολιτών. Η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών κατακρημνίζεται από την ανεξέλεγκτη ακρίβεια και τον πληθωρισμό της απληστίας. Οι ανισότητες διευρύνονται επικίνδυνα, καθώς τα κέρδη των λίγων και ισχυρών εκτοξεύονται, την ώρα που η πλειονότητα των εργαζομένων και των συνταξιούχων παλεύει να καλύψει ακόμα και τις βασικές ανάγκες επιβίωσης πριν το τέλος του μήνα.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες εκτιμήσεις της Eurostat για το 2025, η Ελλάδα καταγράφει το χαμηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μονάδες αγοραστικής δύναμης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο 68% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, μοιραζόμενη πλέον την τελευταία θέση με τη Βουλγαρία. Αυτή είναι η «Ελλάδα 2.0» του κυρίου Μητσοτάκη!

Η θλιβερή κατάταξη της Ελλάδας στην τελευταία θέση της Ευρώπης, αποτελεί την απόλυτη διάψευση του κυβερνητικού αφηγήματος περί «οικονομικού θαύματος» και ισχυρής ανάπτυξης. Η κυβέρνηση παρακολουθεί αμέτοχη τη συνεχή διολίσθηση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων, οι οποίοι πλέον διαθέτουν τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην Ε.Ε., την ώρα που το κόστος ζωής καλπάζει και τα νοικοκυριά αδυνατούν να καλύψουν βασικές ανάγκες.

Η πραγματικότητα των αριθμών αποκαλύπτει ότι με τα «pass» και τα προσωρινά επιδόματα, η κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει τη βαθιά φτωχοποίηση της κοινωνίας και την αποτυχία μιας οικονομικής στρατηγικής που ευνοεί τους λίγους εις βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας.

Οι αυξήσεις «ψίχουλα» στους μισθούς δεν ανταποκρίνονται ούτε στο ελάχιστο στην πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι. Όταν το κόστος ζωής ανεβαίνει συνεχώς, από τα ενοίκια και την ενέργεια μέχρι τα βασικά είδη διατροφής, μια ονομαστική αύξηση λίγων ευρώ δεν αποτελεί ουσιαστική ενίσχυση. Στην πράξη, οι εργαζόμενοι βλέπουν το εισόδημά τους να εξανεμίζεται πριν καν φτάσει στα χέρια τους. Οι μισθοί παραμένουν χαμηλοί σε σχέση με τις ανάγκες και πολλοί εργαζόμενοι αναγκάζονται να περιορίζουν βασικά έξοδα ή να αναζητούν δεύτερη δουλειά για να τα βγάλουν πέρα. Η κοινωνία χρειάζεται ουσιαστικές αυξήσεις που να καλύπτουν τον πληθωρισμό και να επιτρέπουν αξιοπρεπή διαβίωση. Δεν χρειάζονται αποσπασματικά μέτρα που απλώς βαφτίζονται «ενίσχυση» αλλά αφήνουν το πρόβλημα άλυτο.

Η συστηματική υποβάθμιση του κοινωνικού κράτους αποτελεί το πιο τρανταχτό παράδειγμα μιας πολιτικής που ευνοεί τους λίγους σε βάρος των πολλών. Η δημόσια υγεία και η παιδεία, που θα έπρεπε να αποτελούν τα μεγάλα προτάγματα μιας δίκαιης πολιτείας, μετατρέπονται σταδιακά σε προνόμια για όσους έχουν να πληρώσουν. 

Η αντιμετώπιση αυτών των ανισοτήτων απαιτεί μια ριζική στροφή προς την κοινωνική δικαιοσύνη και την αναδιανομή του πλούτου. Δεν μπορούμε να μιλάμε για πρόοδο όταν το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών βαθαίνει, ούτε για δημοκρατία όταν οι ευκαιρίες καθορίζονται από τον πλούτο και όχι από την αξία. 

Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο που θα βάζει στο επίκεντρο τον άνθρωπο, θα ενισχύει τους συλλογικούς θεσμούς και θα εγγυάται ότι κανένας πολίτης δεν θα μένει πίσω, θυσία στον βωμό των συμφερόντων. Το συνδικαλιστικό κίνημα έχει χρέος να μην λείψει από αυτόν τον αγώνα. Ως Παράταξη θα είμαστε στην πρώτη γραμμή.

Δημοκρατική Συνεργασία

Εκπαιδευτικών Π.Ε.

Νέες τραπεζικές χρεώσεις στους καταθέτες. Θεατής η κυβέρνηση!

Νέες τραπεζικές χρεώσεις στους καταθέτες.

Θεατής η κυβέρνηση!

Ενώ οι τράπεζες καταγράφουν ιλιγγιώδη κέρδη, οι πολίτες βλέπουν τις αποταμιεύσεις τους να παραμένουν ουσιαστικά χωρίς απόδοση. Ακόμη και η απλή διατήρηση ενός τραπεζικού λογαριασμού μετατρέπεται σταδιακά σε υπηρεσία με μηνιαία χρέωση. Η κυβέρνηση παρακολουθεί αδρανής, επιτρέποντας τη συνεχιζόμενη διαμόρφωση ενός καθεστώτος τραπεζικής αυθαιρεσίας.

Παρά τις σημαντικές αυξήσεις επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την περίοδο 2022-2024, οι ελληνικές τράπεζες μετέφεραν τις αυξήσεις αυτές στα επιτόκια καταθέσεων μόνο μερικώς και με σημαντική καθυστέρηση, ενώ τα επιτόκια δανείων αυξήθηκαν άμεσα. Οι τέσσερις συστημικές τράπεζες κατέγραψαν το 2025 καθαρά κέρδη περίπου 4,5 δισ. ευρώ και σχεδιάζουν διανομές περίπου 2,5 δισ. ευρώ σε μερίσματα και επαναγορές μετοχών. Η κερδοφορία αυτή δεν στηρίζεται σε ουσιαστική χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας, αλλά στη διεύρυνση της ψαλίδας μεταξύ επιτοκίων καταθέσεων και χορηγήσεων, καθώς και σε ένα διαρκώς διευρυνόμενο πλαίσιο χρεώσεων.

Αυτή την περίοδο, προχωρούν σταδιακά στην επιβολή μηνιαίων χρεώσεων ύψους 60-80 λεπτών για βασικά πακέτα λογαριασμών, εγκαινιάζοντας στην πράξη το τέλος της δωρεάν τήρησης τραπεζικών λογαριασμών.

Πρόκειται για μια πρακτική που, αν και εμφανίζεται μικρή σε ατομικό επίπεδο, σε μαζική εφαρμογή δημιουργεί μια σταθερή και επαναλαμβανόμενη ροή εσόδων για τις τράπεζες, ενώ ταυτόχρονα εγκαθιδρύει μια νέα κανονικότητα:ακόμη και η διατήρηση ενός λογαριασμού στον οποίο κατατίθεται ο μισθός ή η σύνταξη του πολίτη αποκτά κόστος!

Προκειμένου, δε, να δικαιολογήσουν τη μεταφορά στα «δήθεν» βασικά  πακέτα λογαριασμών, δεν διστάζουν με παραπλανητικές ανακοινώσεις, να εμφανίζουν ως παροχή των πακέτων ακόμη και υπηρεσίες που από τον νόμο οφείλουν να παρέχουν χωρίς χρέωση.

Είναι απαράδεκτο να θεωρεί η κυβέρνηση αποδεκτή την επιβολή χρεώσεων ακόμη και για την πίστωση μισθών και συντάξεων και να μην κάνει τίποτα! Απαιτούμε να ζητήσει από τις εποπτικές αρχές αξιολόγηση των συνδρομητικών πακέτων λογαριασμών και να προχωρήσει σε παρεμβάσεις για την προστασία των καταναλωτών και την ενίσχυση του ανταγωνισμού στο τραπεζικό σύστημα. Ο κόσμος της εργασίας δεν μπορεί να ανεχτεί άλλο την υποβάθμιση του βιοτικού του επιπέδου ούτε αντέχει την περαιτέρω φτωχοποίησή του.

Δημοκρατική Συνεργασία

Εκπαιδευτικών Π.Ε.

Άμεση ανάγκη παρέμβασης για το κόστος καυσίμων

Άμεση ανάγκη παρέμβασης για το κόστος καυσίμων

Η παγκόσμια αναταραχή, που προκαλεί η σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν, κλιμακώνει την αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή και επηρεάζει καθοριστικά την παγκόσμια ενεργειακή αγορά. Οι ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων και των δρόμων μεταφοράς τους, μετατρέπουν τις ανάγκες των λαών σε πεδίο κερδοσκοπίας και εκμετάλλευσης και οδηγούν σε δραματικές αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά νοικοκυριά καλούνται για ακόμη μία φορά να πληρώσουν το τίμημα. Η αύξηση στα καύσιμα συμπαρασύρει το σύνολο της οικονομίας, εκτινάσσοντας το κόστος μετακίνησης, θέρμανσης και βασικών αγαθών. Το ήδη πιεσμένο εισόδημα εξανεμίζεται, ενώ η καθημερινότητα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη.

Η κατάσταση αυτή δεν αφήνει περιθώρια αναμονής,  απαιτεί άμεση και αποφασιστική δράση από πλευράς της κυβέρνησης, η οποία όμως επιδεικνύει απαράδεκτη ολιγωρία, αφήνοντας ανεξέλεγκτες τις αυξήσεις και την αισχροκέρδεια στην αγορά ενέργειας. Αποδεικνύεται έτσι ότι χωρίς ουσιαστικά μέτρα, οι διεθνείς εντάσεις μετακυλίονται άμεσα στις πλάτες των εργαζομένων.

Από τις ανατιμήσεις των καυσίμων ο μεγάλος ωφελημένος είναι το ίδιο το κράτος. Στην τιμή που πληρώνει ο καταναλωτής στην αντλία, πάνω από το μισό καταλήγει στα κρατικά ταμεία μέσω του ΦΠΑ και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ). Αυτό σημαίνει ότι κάθε αύξηση στις διεθνείς τιμές πετρελαίου μεταφράζεται αυτόματα σε αυξημένα φορολογικά έσοδα για το κράτος.

Δεν είναι αποδεκτό να πληρώνει η κοινωνία το κόστος των γεωπολιτικών συγκρούσεων και των επιλογών που υπηρετούν μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Υπάρχει ανάγκη για άμεσες πολιτικές παρεμβάσεις που θα προστατεύουν από τις συνέπειες αυτών των εξελίξεων. Τα διάφορα «pass» που ο κύριος Μητσοτάκης μοιράζει ως «πατερούλης», δεν αποτελούν λύση καθώς πολλές φορές πηγαίνουν στις τσέπες ατόμων που δεν θα έπρεπε να είναι δικαιούχοι, ενώ δεν τα παίρνουν άτομα που τα έχουν ανάγκη.

Απαιτούμε:

• Μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης και του ΦΠΑ στα καύσιμα, για όσο διαρκεί η κρίση
• Αυστηρούς ελέγχους στην αγορά
• Άμεσα μέτρα στήριξης για τους εργαζόμενους και τα ευάλωτα νοικοκυριά
• Ενίσχυση των δημόσιων συγκοινωνιών με φθηνή και ποιοτική πρόσβαση για όλους

Δεν θα αποδεχτούμε να ζούμε σε συνθήκες διαρκούς ανασφάλειας και οικονομικής ασφυξίας. Απαιτούμε ουσιαστική προστασία και άμεση ανακούφιση. Διεκδικούμε το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή, μακριά από τις συνέπειες των πολέμων και της κερδοσκοπίας.

Δημοκρατική Συνεργασία

Εκπαιδευτικών Π.Ε.