Αντιδιάλογος. Τα πραγματικά προβλήματα της Παιδείας

* του Σταύρου Πετράκη, Αντιπρόεδρου της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας

Η μέχρι στιγμής πολιτική του Υπουργείου Παιδείας χαρακτηρίζεται από αντιφάσεις, ανακολουθίες, αυθαίρετες γενικεύσεις,, αοριστολογία, μεγαλοστομίες, έλλειψη στοιχειώδους προγραμματισμού, προχειρότητα.
Η δήθεν διάθεση για λήψη αποφάσεων που θα αλλάξουν προς το καλύτερο το τοπίο στην εκπαίδευση, μένει μόνο σε επίπεδο προθέσεων καθώς είναι εμφανές πως κάποιοι νομίζουν πως βρίσκονται ακόμη στα "εύκολα" και "ανέμελα" αντιπολιτευτικά χρόνια.

Η προσπάθεια διαφυγής από τα μεγάλα προβλήματα της εκπαίδευσης αλλά και από τις δεσμεύσεις που έχει υπογράψει η Κυβέρνηση και νομίζει πως μπορεί να κρύψει τις συνέπειές τους, είναι τραγικό να γίνεται μέσω της εξαγγελίας, ενός ακόμη διαλόγου για την Παιδεία, ο οποίος χρησιμοποιείται ως πρόσχημα απλά για να κερδηθεί χρόνος και εντυπώσεις.
Έξι μήνες μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς και στα σχολεία υπάρχουν ακόμη 2000 κενά. Τι είδους διάλογος χρειάζεται για να αποφασίσει η Κυβέρνηση να τα καλύψει;
Έξι μήνες απομένουν για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Τι είδους διάλογος χρειάζεται για να καταλάβει ο Υπουργός Παιδείας ότι με 25000 λιγότερους εκπαιδευτικούς δεν μπορούν να λειτουργήσουν τα σχολεία χωρίς μόνιμους διορισμούς; Οι εξαγγελίες για 20000 μόνιμους διορισμούς (που όμως χρειάζονται την έγκριση της Τρόικα....) ποιον νομίζει ότι ξεγελούν;

Πόσο ακόμα διάλογο χρειάζεται το Υπουργείο για να αντιληφθεί ότι χιλιάδες προνήπια μένουν εκτός του δημόσιου Νηπιαγωγείου; Ότι στην Ειδική Αγωγή χρειάζεται συνολική παρέμβαση και όχι αποσπασματική υποβάθμιση των δομών της; Ότι πρέπει επιτέλους να δοθεί δίκαιη λύση στο ζήτημα των οργανικών θέσεων των εκπαιδευτικών ειδικοτήτων; Ότι οι υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών πρέπει να γίνονται έγκαιρα; Ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν ανάγκη επιμόρφωσης; Ότι χρειάζονται νέα βιβλία; Ότι είναι απαραίτητα σύγχρονα αναλυτικά προγράμματα; Πότε θα αντιληφθούν ότι οι ίδιοι οφείλουν να ασχοληθούν με όλα αυτά;
Αποτελεί δυστυχώς εδραιωμένη πεποίθηση πως και αυτός ο διάλογος εξαγγέλθηκε όχι για να υπηρετήσει την ουσία αλλά τις πρόσκαιρες εντυπώσεις. Όσο και αν κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την αναγκαιότητα ανταλλαγής απόψεων και ύπαρξης ευρύτατων συναινέσεων, όταν δεν υπάρχει πλαίσιο, εισηγήσεις, χρονοδιάγραμμα, είναι βέβαιο ότι τα πράγματα οδηγούνται σε αδιέξοδα.

εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ", 5 Μαρτίου 2016